Arayüz ve Yazı Pikseli: Kendi Boyunda Okunur
Bitmap yazı bir piksel dizisidir; kendi boyutunda okunur, kesirli ölçekte dağılır. Arayüz de aynı ızgarada kurulur: yazı, panel ve boşluk aynı modüle oturur, panel köşeleri 9-slice ile korunur. Bu ders JamFont'tan JamPixie'ye giden yazı hattını kuruyor.
Bitmap font bir piksel dizisidir
Bitmap font, her glifi bir piksel dizisi olarak saklayan fonttur. Wikipedia bunu "her glifi bir piksel dizisi olarak saklayan font" diye tanımlar; küçük boyutlar için tasarlananlarına piksel font denir. Bu tanımın sonucu ağırdır: fontun bir doğal boyu vardır ve o boyutta okunmak üzere çizilmiştir.
Doğal boyutun dışına çıkınca sistem genellikle en yakın komşu örnekleme yapar; kenarlar tırtıklanır, bazı sistemler ise anti-aliasing uygulayıp glifi bulanıklaştırır. Wikipedia bunu açıkça söyler: bitmap fontlar en iyi kendi piksel boyutunda görünür. Yani HUD yazısını "biraz büyütmek" masum bir ayar değildir; tasarımın kendisini bozar.
Izgara, taban çizgisi ve aralık
Piksel fontun ilk kararı ızgara boyudur. JamFont 5×7, 8×8, 8×16 ve 16×16 ızgaraları sunar. 5×7 küçük HUD yazıları için yeterlidir; 8×16 daha fazla dikey ayrıntı ve Türkçe karakter rahatlığı verir; 16×16 ise başlık ya da büyük etiket içindir. Izgara büyüdükçe harf başına daha çok piksel, yani daha çok karar gerekir.
İkinci karar taban çizgisidir: harflerin oturduğu yatay çizgi. JamFont'ta taban çizgisi, harf aralığı ve satır yüksekliği ayrı ayrı ayarlanır. Bu üç değer yazının ritmini belirler: dar harf aralığı kalabalık, geniş aralık dağınık görünür. Türkçe harflerin (ç, ğ, ı, İ, ö, ş, ü) aynı ızgarada doğru yükseklikte durması, fontun kullanılabilirliğini belirleyen sessiz bir kalite ölçütüdür.
Hiyerarşi: iki boy, üç kural
Arayüzde bilgi hiyerarşisi genellikle boyutla kurulur: başlık, değer, etiket. Piksel arayüzde bu hiyerarşiyi onlarca punto ile değil, tam sayı katlarla kurarız: 1× ve 2×. Bu iki boy, birbirinden net ayrılır ve ikisi de keskin kalır. Araya 1,5× gibi bir boy koymak, iki fayda da sağlamaz.
Hiyerarşinin öbür araçları harf büyüklüğü değil, boşluk ve kontrasttır. Bir değeri büyütmek yerine çevresine 2 piksel boşluk, başlığı küçültmek yerine rengini soluklaştırmak çoğu zaman yeterlidir. Piksel arayüzde az sayıda boy ve tutarlı bir ızgara, çok sayıda süsten daha okunaklıdır. Kural şudur: her yeni boy, gerçekten yeni bir bilgi katmanı açıyorsa eklenir.
Yazının zeminle ilişkisi de bir karardır. Hareketli ya da dokulu bir sahnenin üstüne yazı koymak gerekiyorsa, harfin çevresine tek piksellik koyu bir kontur ya da arkasına yarı saydam bir panel koymak okunurluğu kurtarır. Konturu her yazıya değil, yalnız zeminin değiştiği yerlere eklemek gerekir; her yerde kontur, yazıyı kalın ve kirli gösterir.
Arayüz de bir ızgaradır: 9-slice
Paneller, düğmeler ve çerçeveler de piksellerden kurulur; bu yüzden onların da bir modülü olmalıdır. 8 ya da 16 piksellik bir ızgara, yazı ile panelin aynı ritimde durmasını sağlar. Yazı 5×7 ise panelin iç boşluğu 4, köşe süsü 4 piksel olabilir; bu sayılar keyfî değil, aynı ızgaranın katlarıdır.
Paneller farklı genişliklerde gerektiğinde 9-slice devreye girer. Wikipedia'nın tanımıyla 9-slice, görüntüyü dokuz parçaya bölerek ölçekleyen bir yöntemdir: dört köşe korunur, kenarlar yalnız bir eksende, orta parça iki eksende ölçeklenir. Piksel arayüzde bu, köşe süsünü bozmadan paneli uzatmak demektir. 24×24'lük bir paneli 72×24'e çıkarırken köşeler 4×4 kalır, orta şerit tekrarlanır ya da uzatılır. Paneli komple esnetmek köşeleri yamultur.
JamFont'tan JamPixie'ye yazı hattı
JamPixie'nin Yazı (T) aracı kendi başına font üretmez; bu cihaza kaydedilmiş bir JamFont fontunu kullanır. Bu yüzden akış iki araçlıdır. JamFont'ta ızgara seçilir, glifler çizilir, taban çizgisi ve aralıklar ayarlanır; sonra Bu cihaza kaydet (Dışa aktar penceresindeki bölüm ya da Dosya menüsü) ile font tarayıcıya yazılır.
JamPixie'ye dönüldüğünde Yazı (T) aracının seçeneklerinde Font listesi ve Ölçek kaydırıcısı (1–16) görünür. Tuvale tıklanınca yazı birincil renkle yerleşir; sağ tık ikincil rengi kullanır. Yazı, tıklandığı pikselden sağa ve aşağı doğru basılır; bu yüzden yerleştirmeden önce sol üst köşeyi hesaplamak gerekir. Ayrı bir katmana yazmak, sonradan taşımayı ve panelin arkasına almayı kolaylaştırır.
Fark et: kendi boyu ve 9-slice
Ekli şemada 5×7 bir yazı önce 1×, sonra 2× gösteriliyor: ikisi de keskin, çünkü ölçek tam sayı. Ortadaki 1,5× sürümde piksel sınırları yarım kalmış; harflerin basamakları kaymış ve kenarlar bulanıklaşmış. Aynı font, aynı harfler; değişen yalnız ölçeğin tam sayı olup olmaması.
Sağda 9-slice panel var: 24×24'lük panel 72×24'e genişletilmiş, dört köşe süsü birebir korunmuş, kenarlar uzamış. Dersin gizli kuralı: arayüzde her şey aynı ızgaraya oturur; yazı da panel de kendi modülünün katında kalır. Bu yüzden HUD tasarlarken önce ızgarayı, sonra yazı boyunu, en son süsü seçmek gerekir. Süs en sona kalırsa ızgarayı bozmaz.
Bu notlar hukuki danışmanlık değildir; güncel mevzuatı resmî kaynaktan kontrol edin.